The Science of Mandala


    The Significance of Mandala

    Corné van Nijhuis

    Some time ago my mother turned 85, it was corona time and she had very little to do and there was very little visitors because of corona. So I gave her a complete drawing set and the necessary teaching materials for drawing mandalas as a birthday present. Something she took up with great enthusiasm. At the same time, this inspired me to delve into the background of the phenomenon ‘mandala’, something I knew, but not really. After some deepening, it turned out that there was indeed a whole world hidden behind these often very appealing drawings.


    The word mandala is the translation of a Sanskrit word that literally means ‘circle’ and denotes a geometric pattern that represents the micro- and macro cosmos in a metaphysical way. A mandala can be approached in two ways: ‘looking from the inside out’ as a schematic visual representation of the universe and ‘looking from the outside in’ as a guide to various psycho-physical exercises in many Eastern traditions. So the perspective can be different. Thus, in Tibet, the mandala is called Khyil-khor, which refers to the center of all creation where a truly awakened being lives. In contrast, in Buddhism, mandalas represent the ideal form of the universe.

    A mandala is the psychological expression of the totality of the self.

    (Carl Jung)

    Purpose and Use

    Mandalas are objects of devotion in Tantric Hinduism and in Tantric Buddhism.

    These intricate works of art combine geometric patterns, religious symbolism, and layers of meaning to create a masterpiece that functions as a symbol, prayer, meditation practice, and sacred blessing all in one.

    Creating a mandala in Buddhism represents the transformation of the universe from a reality of suffering to an enlightenment. The Tibetan Buddhists see the center of the mandala as an awakened being in the center of the universe, the center also represents the beginning of everyone’s journey to knowledge, wisdom and enlightenment. Often mandalas are used as tools to focus the mind during meditation.

    In the many traditions where mandalas are used, there are several rites in which the practitioner establishes, at least figuratively, a dialogue with the symbol or deity at the core of the mandala by gradually moving from the outside towards the center. Once within the center, the practitioner connects with the central symbol or deity and he or she can perceive all manifestations as part of a single underlying whole and come closer to the goal of enlightenment or perfect understanding.

    People in the western world often used a freer form of the mandala, which reflects more on the inner self and the unconscious self.

    Mandalas have many uses in addition to meditation, such as removing irritating thoughts and allowing the creative mind to run freely, as well as relaxation.

    The main use of mandalas is as a form of meditation to gain knowledge from within. The mandalas are symbolic images that can bring a profound inner transformation during meditation. So the first step is to make a mandala. Next, focus on the intention you want to bring into your life and then absorb the design of the mandala by carefully staring at the design. If your mind starts to think about everyday stress, just focus on the beauty of the mandala again. The beauty of the mandala should absorb all your attention by being drawn into the designs and colors. Gradually you will feel yourself more relaxed and a feeling of lightness and intuitive thoughts may arise. Allow yourself to float with it and if your mind wanders, just relax and return your attention to the mandala. The first time you meditate on mandala it will be enough with 5 minutes and gradually build up to 15 minutes as you gain more experience.


    They can be painted on paper, wood, stone, fabric or even on a wall. In some traditions, they can be reproduced in material such as butter or colored sand for short-lived results. In some traditions such as Tibetan Buddhism, the role of mandalas is so strong that it can become an architectural structure and even entire temples can be built as gigantic mandalas.


    The circle is seen as a magical shape, without beginning and without end, just like the universe which is supposed to have no end. The shape also refers to the sense of wholeness created by circles. In particular, the circular designs symbolize the idea that life never ends and that everything is connected. The mandala also represents the spiritual journey within the individual viewer. So the first level is understanding the unity in the cosmos and second, each individual must find their own place in it.

    Mandalas can be based on or contain a variety of geometric shapes, with patterns emerging from different symbols. In tantric traditions, the structure often refers to a sacred space, which can be round, square, or in some other shape. Deities are invited to enter this space by speaking powerful words (mantras). For example, mandalas are sometimes associated with a symbolic palace. In the center of the mandala is the palace, which has four gates facing the four quarters of the world. In addition, the palace is located within several circles that form a protective barrier around it. Each layer symbolizes a quality (eg: purity, devotion) that one must obtain before entering the palace. Depending on the tradition to which it belongs, the mandala in the palace has symbols related to different gods or cultural symbols such as a thunderbolt (symbol of the male), a bell (symbol of the female), a wheel (symbol of the Buddhist eightfold path) or a diamond (symbol of a clear mind).

    In other uses, mandalas can represent a particular deity or even a group of gods (which could be a few or even thousands). In these cases, the deity or main deity is placed in the center of the mandala while other deities are placed around the central image. The main deity is considered to be the generative power of the mandala and the secondary deities are seen as manifestations of the power of the core image.

    I hope to have shed some light on the phenomenon of ‘mandala’ and perhaps inspired you to explore the value it contains.

    Het idee achter een Mandala


    Corné van Nijhuis

    Enige tijd geleden werd mijn moeder 85 jaar, het was coronatijd en ze had erg weinig omhanden en er was vanwege corona ook zeer weinig bezoek. Toen heb ik haar als verjaardagscadeau een complete tekenset en het nodige lesmateriaal gegeven voor het tekenen van mandala’s. Iets wat ze met veel enthousiasme heeft opgepakt. Tegelijk inspireerde dit mij om mijzelf eens te verdiepen in de achtergrond van het fenomeen ‘mandala’, iets wat ik wel kende, maar eigenlijk ook weer niet echt. Na enige verdieping bleek er achter deze, vaak zeer aansprekende tekeningen inderdaad een hele wereld schuil te gaan.


    Het woord mandala is de vertaling van een Sanskriet woord dat letterlijk ‘cirkel’ betekent en duidt op een geometrisch patroon dat op een metafysische wijze de micro- en macro kosmos uitbeeld. Een mandala kan daarbij op twee manieren worden benaderd: ‘van binnen naar buiten kijkend’ als een schematische visuele weergave van het universum en ‘van buiten naar binnen kijkend’ als gids voor verschillende psychofysische oefeningen in veel Oosterse tradities. Het perspectief kan dus verschillend zijn. Zo wordt in Tibet wordt de mandala Khyil-khor genoemd, wat verwijst naar het centrum van de hele schepping waar een werkelijk ontwaakt wezen leeft. In het Boeddhisme vertegenwoordigen mandala’s daarentegen de ideale vorm van het universum. 

    A mandala is the psychological expression of the totality of the self. 

    (Carl Jung)

    Doel en gebruik

    Mandala’s zijn objecten van toewijding in Tantrisch Hindoeïsme en in Tantrisch Boeddhisme. 

    Deze complexe kunstwerken combineren geometrische patronen, religieuze symboliek en betekenislagen om een ​​meesterwerk te creëren dat fungeert als symbool, gebed, meditatieoefening en heilige zegen in één.

    Het creëren van een mandala vertegenwoordigt in het Boeddhisme de transformatie van het universum van een realiteit van lijden naar een verlichting. Het Tibetaanse boeddhisten ziet het centrum van de mandala als een ontwaakt wezen in het centrum van het universum, vertegenwoordigt het centrum ook het begin van ieders reis naar kennis, wijsheid en verlichting. Vaak worden mandala’s gebruikt als hulpmiddelen om de geest te concentreren tijdens meditatie.

    In de vele tradities waar mandala’s worden gebruikt, zijn er verschillende riten waarbij de beoefenaar, althans figuurlijk, een dialoog tot stand brengt met het symbool of de godheid in de kern van de mandala door geleidelijk van buiten naar het centrum te bewegen. Eenmaal binnen het centrum, verbindt de beoefenaar zich met het centrale symbool of de godheid en hij of zij kan alle manifestaties waarnemen als onderdeel van een enkel onderliggend geheel en komt dichter bij het doel van verlichting of perfect begrip.

    Mensen in de westerse wereld gebruikten vaak een vrijere vorm van de mandala, die meer reflecteert op het innerlijke zelf en het onbewuste zelf.

    Mandala’s hebben naast meditatie veel toepassingen, zoals het verwijderen van irriterende gedachten en het vrijelijk laten lopen van de creatieve geest, evenals ontspanning. 

    Het belangrijkste gebruik van mandala’s is als een vorm van meditatie om kennis van binnenuit op te doen. De mandala’s zijn symbolische beelden die bij meditatie een diepgaande innerlijke transformatie kunnen brengen. Dus de eerste stap is het maken van een mandala. Vervolgens concentreer je je op de intentie die je in je leven wilt brengen en neem je vervolgens het ontwerp van de mandala in je op door voorzichtig naar het ontwerp te staren. Als je geest begint na te denken over dagelijkse stress, richt je dan gewoon weer op de schoonheid van de mandala. De schoonheid van de mandala moet al je aandacht absorberen door in de ontwerpen en kleuren te worden getrokken. Geleidelijk zul je jezelf meer ontspannen voelen en kan een gevoel van lichtheid en intuïtieve gedachten ontstaan. Sta jezelf toe om ermee te zweven en als je gedachten afdwalen, ontspan je gewoon en richt je aandacht weer op de mandala. De eerste keer dat je op mandala mediteert, is het voldoende met 5 minuten en bouw het geleidelijk op tot 15 minuten naarmate je meer ervaring opdoet.


    Ze kunnen geschilderd worden op papier, hout, steen, stof of zelfs op een muur. In sommige tradities kunnen ze worden gereproduceerd in materiaal als boter of gekleurd zand voor kortstondig resultaat. In sommige tradities zoals het Tibetaans boeddhisme is de rol van mandala’s zo sterk dat het een architectonische structuur kan worden en zelfs hele tempels kunnen worden gebouwd als gigantische mandala’s. 


    De cirkel wordt gezien als een magische vorm, zonder begin en zonder einde, net als het universum dat wordt geacht geen einde te hebben. De vorm verwijst tevens naar het gevoel van heelheid dat door cirkels wordt gecreëerd. De cirkelvormige ontwerpen symboliseren met name het idee dat het leven nooit eindigt en dat alles met elkaar verbonden is. De mandala vertegenwoordigt ook de spirituele reis binnen de individuele kijker. Dus het eerste niveau is het begrijpen van de eenheid in de kosmos en ten tweede moet elk individu zijn eigen plaats daarin vinden.

    Mandala’s kunnen gebaseerd zijn op of een verscheidenheid aan geometrische vormen bevatten, met patronen die zijn voortgekomen uit verschillende symbolen. In tantrische tradities verwijst de structuur vaak naar een heilige ruimte, die rond, vierkant of in een andere vorm kan zijn. Godheden worden uitgenodigd om deze ruimte te betreden door krachtige woorden (mantra’s) te spreken. Zo worden mandala’s soms geassocieerd met een symbolisch paleis. In het midden van de mandala ligt het paleis, dat vier poorten heeft die zijn gericht op de vier kwartieren van de wereld. Daarbij bevindt het paleis zich binnen verschillende cirkels die er een beschermende barrière omheen vormen. Elke laag symboliseert een kwaliteit (bijv. zuiverheid, toewijding) die men moet verkrijgen voordat hij het paleis betreedt. Afhankelijk van de traditie waartoe het behoort, heeft de mandala in het paleis symbolen die verband houden met verschillende goden of culturele symbolen zoals een bliksemschicht (symbool van het mannetje), een bel (symbool van het vrouwtje), een wiel (symbool van de boeddhistische achtvoudige pad) of een diamant (symbool van een heldere geest).

    Bij andere toepassingen kunnen mandala’s een bepaalde godheid of zelfs een groep goden vertegenwoordigen (wat er een paar of zelfs duizenden zouden kunnen zijn). In deze gevallen wordt de godheid of de belangrijkste godheid in het midden van de mandala geplaatst, terwijl andere goden rond het centrale beeld worden geplaatst. De belangrijkste godheid wordt beschouwd als de generatieve kracht van de mandala en de secundaire godheden worden gezien als manifestaties van de kracht van het kernbeeld.

    Ik hoop wat licht te hebben kunnen laten schijnen op het fenomeen ‘mandala’ en je wellicht te hebben geïnspireerd de waarde die er in besloten ligt te ontginnen. 

    Good vibes!
    Corné van Nijhuis

    About the Author

    Corné van Nijhuis

    Mr Corne van Nijhuis is a scholar, deeply involved in the scientific study of philosophy and spirituality. Having been successful in his field, Mr Corne van Nijhuis has dedicated his time to the study and practice of Vedanta. Readiness to help always, a seeking mind, are some of his outstanding qualities. He has been a regular contributor to this magazine.