Wat Betekent Ramakrishna Missie?

[Dit was een lezing. Bezorgd door Swami Gahananandaji Maharaj, de (oktober 1916 – 4 november 2007), de 14e president van de Ramakrishna-orde]

Parte -2

Wie is deze Sri Ramakrishna?

Sri Ramakrishna werd in 1836 geboren In een arme priester-familie in een afgelegen dorp ten NW van Calcutta. Zijn vader was aanvankelijk een welvarend man, maar omdat hij weigerde valse getuigenis af te leggen ten gunste van de machtige landeigenaar van zijn dorp, werden hem al zijn bezittingen afgenomen en moest hij naar een ander dorp verhuizen, waar een vriend  hem een lapje grond had aangeboden. Ramakrishna erfde deze waarheidsliefde van zijn vader.

Sri Ramakrishna [1836-1886]
Ramakrishna had alleen maar elementair onderwijs genoten. Op 19 jarige leeftijd dwong armoede hem een priester te worden in de tempel van de Goddelijke Moeder, bekend als Kali. Maar al spoedig werd hij gegrepen door het verlangen te weten of God werkelijk bestond, en indien dat zo was, of God kon worden gerealiseeerd middels verschillende wegen of methoden.  In het Hindoeisme zelf bestaan er al verschillende paden en ieder van deze paden behoort bij een bepaalde richting.

Ook probeerde hij de wegen van het Christendom en de Islam.

Het vraagt van een doorsnee mens een enorme inspanning om op slechts  een weg  ‘succes’ te hebben.  Maar Ramakrishna realiseerde het doel van ieder pad in zeer korte tijd, louter door de intensiteit van zijn aspiraties. Hij ontdekte dat elke weg uiteindelijk leidt tot de ervaring van dezelfde hoogste Werkelijkheid, bekend als Brahman, God enz. Aan de hand van de resultaten van zijn expirimenten formuleerde Sri Ramakrishna het beginsel van de Harmonie van Religies, waardoor hij beroemd  is geworden.

Het beginsel van de Harmonie  van Religies is gebaseerd op vier opvattingen, door Sri Ramakrishna ontwikkeld. Deze opvattingen luiden als volgt:

Ten eerste: Directe realisatie van God is de essentie van iedere religie, terwijl tempels, kerken, rituelen enz.  alleen maar ondergeschikte details zijn.

Hospital, Ramakrishna Missie, Brindavan

 

Tweede opvatting: Alle religies leiden uiteindelijk naar hetzelfde doel.

Derde opvatting:  Hoewel het doel hetzelfde is, zijn de manieren  om dat doel te bereiken verschillend.

Vierde opvatting:  De op zichzelf staande wegen zijn onderling niet met elkaar in tegenspraak maar vullen elkaar juist aan.  Iedere religie heeft zijn  goede eigenschappen . Een wijs mens aanvaardt de  goede eigenschappen van iedere religie en ‘verrijkt’zichzelf op die manier.

Alleen onwetende mensen twisten en vechten  uit naam van religie.

Dit beginsel van de Harmonie van Religies vormt een van de grondslagen van de Ramakrishna Beweging.

Ramakrishna Missie Hospital, Kankhal, Haridwar

Sri Ramakrishna leerde ook dat God- realisatie de enige manier is voor de uiteindelijke vrede en vervulling van het leven.  En hij verklaarde openlijk dat God-realisatie mogelijk is voor alle  mensen, ongeacht afkomst, huidskleur of geloof.  Terwille  van hogere spirituele realisatie dienen de oppervlakkige genoegens en materiele bezittingen opgeofferd te worden. Maar Sri Ramakishna  was geen voorstander van streng ascetisme. Hij gaf de voorkeur aan matigheid. Zelf leidde hij ook niet het leven van een bedelmonnik, zoals de meerderheid van de Indiase monniken in zijn tijd. Eerder leidde hij het eenvoudige leven van de gemiddelde Indier, waarbij hij de absolute zuiverheid van karakter handhaafde.

Sri Ramakrishna hield niet van de negative opvatting dat de mens een geboren zondaar is. Hij benadrukte juist de postitieve kanten van het leven zoals geloof, kracht e.d.

[Wordt vervolgd……]