Some Thoughts on Vedanta 

Corné van Nijhuis

Scroll naar beneden voor de nederlandse versie

 

In the past year I have written a monthly contribution for Vedanta Vani. For me it was part of the continuous introduction to Vedanta and the Ramakrishna Order. Now it is easy to just take it as a established idea that myself and those who read the contributions have a clear picture of both Vedanta and the Order. But if I speak for myself, that was not really the situation. It therefore seemed good to devote a contribution to Vedanta and the Ramakrishna Order [to be published next month].

Vedanta is in  English “a dynamic philosophy of life” or a “living philosophy of life”. It is a developing frame of mind regarding the creative and dynamic happenings of life itself. At the same time, this philosophy forms the basis for an active “spiritual – inner-oriented – attitude to life”. Vedanta is thus a frame of mind (philosophy) with accompanying active attitude to life (spiritual orientation).

Vedanta,, as revealed to the saints of ancient India, teaches that the real nature of the individual is Divine, that the true purpose of human life is to unfold and express this divinity and that truth is universal . Vedanta is motivated by one Ishvara [God] who is both ‘transcendent’ and ‘immanent’. Understanding the Divine can be gained through various paths, the path of knowledge (Jnana yoga), through selfless work (Karma yoga), through devotion (Bhakti yoga) and through control of the mind and emotions (Raja yoga) . In that regard, Vedanta recognizes all religions of the world and respects all prophets and spiritual teachers because it recognizes the same divine inspiration in all.

“Vedanta” literally means “the essence of the Vedas”. While the Vedas are popularly identified with the basic Hindu scriptures, they are in fact neither “books” nor essentially “Hindu.” The Vedas denote the accumulated treasure of insights discovered, or rather revealed to them, by enlightened souls. Vedanta stands for spiritual wisdom that transcends any boundary or limitation determined by religion, culture, race and nationality. It is possible to see Vedanta, both as a philosophy and as an attitude to life, as a spiritual tradition that respects and transcends all religions at the same time (perennial philosophy).

Some important insights from Vedanta include:

  • Each soul is potentially divine and the goal is to manifest the divinity within.
    Stripped of all theological attributes, every spiritual tradition seeks to transcend human limitations to understand the reality beyond.
  • There is only one ultimate Reality, which manifests itself in different forms, with different attributes and even as formless, and which is known by different names. The reality outside is no different from the reality inside.
    Every spiritual tradition has the inherent power to take its practitioners to the highest fulfilment of human life. All spiritual paths therefore lead to the same goal.

The spiritual practices of Vedanta include prayer, worship, meditation, spiritual study and selfless service. Vedanta respects all spiritual traditions and encourages everyone to learn from the teachings offered by the prophets and teachers of all religions.

So Vedanta is not a religion, belief or dogma that people accept for fear of divine wrath or human wrath. Vedanta represents the timeless quest of the human soul for the eternal and the infinite. It is the result of the research of the ancient sages of India into the mystery of life and death, the mystery of consciousness, the mystery of existence – as well as the philosophical speculations of, for example, the ancient Greeks and the research that is carried out by modern scientists. But unlike these Western thinkers, who relied on external perceptions, the ancient Indian sages – rishis – developed techniques of inner concentration, collectively called Yoga. The transcendent knowledge that the Rishis acquired through Yoga was conveyed by the followers who gathered around them. The records of this transfer of knowledge came to be known as Upanishads. The concepts of the Upanishads, most of which were articulated by the sages between 1000 BC. and 300 BC, were systematized in the following centuries to form the “Vedanta Philosophy.” Thus, Vedanta represents the set of eternal truths and laws of the metaphysical world that are universal, just like the universal truths and laws of the physical world discovered by modern science.

Another unique feature of Indian culture is the spirit of religious tolerance and freedom, which provided a welcoming environment for myriad sects, schools of thought and religions to flourish there. Indian culture developed not by suppressing religious freedom or by destroying deviant groups or foreign cultures, but by integrating their best elements into its own culture. In addition, at critical times in the history of Indian culture, great characters such as Sri Krishna, Shankaracharya and Sri Chaitanya appeared who made this integration process possible.

In the early 1800s, Western culture, with its glorification of reason and science, and zeal for conversion, posed a great challenge to Indian culture, while their secular values ​​such as individual freedom, social equality and justice attracted the intelligentsia of the country. It was then that Sri Ramakrishna and Swami Vivekananda rose and took up the challenge of reviving Vedanta and incorporating the best elements of Western culture. Since the Western world itself was in a critical situation caused by the erosion of moral and spiritual values ​​due to the spread of materialism, the lives and messages of Sri Ramakrishna and Swami Vivekananda have meaning for people all over the world. It was Swami Vivekananda who founded the Ramakrishna Order with a group of followers of Sri Ramakrishna after his departure.

[To be continued: Next issue, the Ramakrishna Order]


 

Vedanta

Corné van Nijhuis

In het afgelopen jaar heb ik maandelijks een bijdrage geschreven voor Vedanta Vani. Het was voor mij onderdeel van de voortdurende kennismaking met Vedanta en de Ramakrishna Orde. Nu is het makkelijk om het gewoon als een gegeven te nemen dat ikzelf en degene die de bijdragen lezen een duidelijk beeld hebben van beide zaken. Maar als ik voor mijzelf spreek dan was dat niet écht de situatie. Het leek me daarom goed eens een bijdrage te wijden aan Vedanta en de Ramakrishna Orde.

Vedanta is in goed Nederlands ‘a dynamic philosophy of life’ of wel een ‘levende levensfilosofie’. Het is een zich ontwikkelend denkkader m.b.t. het creatieve en dynamische gebeuren van het leven zelf. Deze filosofie vormt tegelijk de basis voor een actieve ‘spirituele – op het innerlijke gerichte – levenshouding’. Vedanta is dus een denkkader (filosofie) met bijbehorende actieve levenshouding (spirituele oriëntatie).

Vedanta, zoals dat is geopenbaard aan de heiligen van het oude India, leert dat de werkelijke aard van de mens Goddelijk is, dat het ware doel van het menselijk leven is om deze goddelijkheid te ontvouwen en tot uiting te brengen en dat de waarheid universeel is. Vedanta gaat (gemotiveerd) uit van één God die zowel ‘transcendent’ als ‘immanent’ is. Inzicht in het Goddelijke kan worden verkregen via verschillende paden, het pad van kennis (Jnana-yoga), door onzelfzuchtig werk (Karma-yoga), door toewijding (Bhakti-yoga) en door beheersing van het denken en emoties (Raja-yoga). Vedanta erkent in dat verband alle religies van de wereld en respecteert alle profeten en spirituele leraren, omdat het in allen dezelfde goddelijke inspiratie erkent.

‘Vedanta’ betekent letterlijk (vrij vertaald) ‘de essentie van de Veda’s’. Hoewel de Veda’s in de volksmond worden geïdentificeerd met de fundamentele geschriften van de Hindoes, zijn ze in feite noch ‘boeken’, noch in wezen ‘Hindoeïstisch’. Met Veda’s wordt de verzamelde schat aan inzichten aangeduid die door verlichte zielen zijn ontdekt, of beter gezegd aan hen geopenbaard. Vedanta staat voor spirituele wijsheid die elke grens of beperking overschrijdt die bepaald wordt door religie, cultuur, ras en nationaliteit. Het is mogelijk om Vedanta, zowel als filosofie en als  levenshouding, te zien als een spirituele traditie die alle religies respecteert en deze tegelijk overstijgt (perennial philosophy). 

Belangrijke inzichten van Vedanta zijn onder meer:

  • Elke ziel is potentieel goddelijk en het doel is om de goddelijkheid vanbinnen te manifesteren.
  • Ontdaan van alle theologische attributen, probeert elke spirituele traditie de menselijke beperkingen te overstijgen om de werkelijkheid daarbuiten te begrijpen. 
  • Er is slechts één ultieme werkelijkheid, die zich in verschillende vormen, met verschillende attributen en zelfs als vormloos manifesteert en die bekend staat onder verschillende namen. De werkelijkheid daarbuiten verschilt niet van de werkelijkheid binnenin.
  • Elke spirituele traditie heeft de inherente kracht om haar beoefenaars naar de hoogste voltooiing van het menselijk leven te brengen. Alle spirituele paden leiden dan ook naar hetzelfde doel.

De spirituele beoefening van Vedanta omvatten gebed, aanbidding, meditatie, spirituele studie en onbaatzuchtige dienstverlening. Vedanta respecteert alle spirituele tradities en moedigt iedereen aan om te leren van de leringen die worden aangeboden door de profeten en leraren van alle religies.

Vedanta is dus geen religie, geloof of dogma welke mensen aanvaarden uit angst voor goddelijke toorn of menselijke toorn. Vedanta vertegenwoordigt de tijdloze zoektocht van de menselijke ziel naar het eeuwige en het oneindige. Het is het resultaat van het onderzoek van de oude wijzen van India naar het mysterie van het leven en de dood, het mysterie van het bewustzijn, het mysterie van het bestaan ​​- net als de filosofische speculaties van bijvoorbeeld de oude Grieken en het onderzoek dat wordt uitgevoerd door moderne wetenschappers. Maar in tegenstelling tot deze Westerse denkers, die vertrouwden op externe waarnemingen, ontwikkelden de oude Indiase wijzen – rishi’s – technieken van innerlijke concentratie, gezamenlijk Yoga genoemd. De transcendente kennis die de rishi’s door Yoga opdeden, werd overgedragen door de volgelingen die zich om hen heen verzamelden. De verslagen van deze overdracht van kennis kwamen bekend te staan ​​als Upanishads. De concepten van de Upanishads, waarvan de meeste werden verwoord door de wijzen tussen 1000 v.Chr. en 300 v.Chr., werden in de daaropvolgende eeuwen gesystematiseerd om de ‘Vedanta-filosofie’ te vormen. Vedanta staat dus voor het geheel van eeuwige waarheden en wetten van de metafysische wereld die universeel zijn, net zoals de universele waarheden en wetten van de fysieke wereld die ontdekt zijn door de moderne wetenschap.

Een ander uniek kenmerk van de Indiase cultuur is de geest van religieuze tolerantie en vrijheid, die een gastvrije omgeving bood aan talloze sekten, denkscholen en religies om daar tot bloei te komen. De Indiase cultuur ontwikkelde zich niet door religieuze vrijheid te onderdrukken of door afwijkende groepen of vreemde culturen te vernietigen, maar door hun beste elementen in haar eigen cultuur te integreren. Bovendien verschenen er in kritieke periodes in de geschiedenis van de Indiase cultuur grote personages als Sri Krishna, Shankaracharya en Sri Chaitanya, die dit integratieproces mogelijk maakten.

Aan het begin van de 19e eeuw vormde de Westerse cultuur, met zijn verheerlijking van rede en wetenschap, en bekeringsijver, een grote uitdaging voor de Indiase cultuur, terwijl hun seculiere waarden zoals individuele vrijheid, sociale gelijkheid en rechtvaardigheid de intelligentsia van het land aantrokken. Het was toen dat Sri Ramakrishna en Swami Vivekananda opstonden en de uitdaging aangingen door Vedanta nieuw leven in te blazen en de beste elementen van de Westerse cultuur erin op te nemen. Aangezien de Westerse wereld zelf in een kritieke situatie verkeerde, veroorzaakt door de erosie van morele en spirituele waarden als gevolg van de verspreiding van het materialisme, hebben de levens en de boodschap van Sri Ramakrishna en Swami Vivekananda betekenis voor mensen over de hele wereld. Het was Swami Vivekananda die met een groep volgelingen van Sri Ramakrishna, na zijn heengaan de Ramakrishna Orde hebben gesticht.

[volgende maand: Ramakrishna Orde]

 


About the Author

Corné van Nijhuis

Mr Corne van Nijhuis is a scholar, deeply involved in the scientific study of philosophy and spirituality. Having been successful in his field, Mr Corne van Nijhuis has dedicated his time to the study and practice of Vedanta. Readiness to help always, a seeking mind, are some of his outstanding qualities. He has been a regular contributor to this magazine.