Instructions on Spiritual Life

scroll naar beneden voor de Nederlandse versie

You serve others. You do voluntary work. Good. But do the same as service to God. That will transform your life!

[Swami Adbhutanandaji’s birth anniversary falls on 27 Februari 2021]

One day two Western women came to see Swami Adbhutananda [known as Latu Maharaj] at Balaram’s residence in Kolkata. They were atheists. However they believed in doing good works for the benefit of humanity. They had heard of the humanitarian activities of the Ramakrishna Mission. There was an interpreter to translate.

First lady: “To do good to others is life’s ideal. We agree with you on this point. But you give a higher place to God than to philanthropy, and we do not agree with that. God cannot be perceived. And there is no proof of God’s existence. We do not understand why you want peop-le to have faith in this unknown entity first and then to do good to others.

Swami Adhutananda: Those who try to serve humanity without believing in God cannot keep it up for a long time. After a while the question crops up: ‘What shall I gain from this?’ And once this question arises, one begins to lose interest. If a man wants to serve others, he will have to make some personal sacrifice. You must realize that the desire to sacrifice for the sake of others cannot come unless one believes in God.

Hearing this, both ladies laughed and the second one remarked ‘That is no explanation.’

Swami Adbhutananda: ‘Will you please tell me why you want to do philanthropic work?’

Second lady: ‘We do philanthropic work because it does good to others.

Swami Adbhutananda: “But can you tell me what I shall get from it? Why should I work for the benefit for others?

First lady: Because we live in society, we have obligations to our fellow men, and fulfilling those obligations is our religion. Our ideal is to alleviate suffering.

Swami Adbhutananda

Swami Adbhutananda: There is a higher ideal than what you have just said, and that is the realisation of God. He who strives for that is a hero. To do good to others is, after all, only a social activity; it has nothing to do with God-realisation. Moreover, philanthropic works may bring good to others but what about you? Can you explain to me what benefit working for others will bring you?

At this point, both of the ladies were puzzled.

Swami Adbhutananda continued:  You see, there is a loophole in your argument. All arguments are invariably fallacious. Only if you admit the existence of God does everything become meaningful. when we bring God into our lives, distinctions lessen and we feel that all are our own. On the physical plane there is a difference between  myself and others, but on the spiritual plane we are the same Satchidananda. From that standpoint, no one can help another—one only is helping oneself. The key to our philanthropy is this: In doing good to others, we try to forget the apparent distinctions between ourselves and other men. The welfare of others is my welfare—that is our attitude. Who does not want his or her own good? If you believe in God and then serve society you can never feel any resentment.

First lady: I do not understand one thing in your argument—how can the multitude become part of me?

Swami Adbhutananda: But you see, this is not an argument; it is a fact. The multitude is a part of the one Satchidananda. That is the truth. The differences are in name and form only, just as the same silver is transformed into cups, sausers, rings and so on. Similarly you, I and others may be different outwardly, but in essence we are all the same Consciousness.  The same Ishvara has become many and is playing in different names and forms.

First Lady: Do you have proof of this?

Swami Adbhutananda: Certainly. But this proof is not something that can be demonstrated to others. It is a matter of one’s own realisation. Can love be demonstrated to others? Only the lover and the beloved feel it. Can outsiders understand it? the case is similar with Ishvara. Only God and the one to whom He shows His grace can understand it. Others cannot.

First lady: It is a nice example.

Second lady: still the question remains unsolved. Suppose somebody does not believe in God but still does a lot of good to others. Won’t he or she get merit for that?

Swami Adbhutananda: Yes, he will. Every action brings  a corresponding result. A man will get social merit through his philanthropic activities, but if his ego is involved in those activities, he will not get any spiritual merit. Even the result of a good action turns into a bondage  if it is done with ego. None can escape the wheel of karma through self-motivated action. On the other hand, unselfish action destroys the bondages of action and brings liberation to the living being.

Second Lady: It does not make sense to me. I have never seen a single person who could serve others without any motive.

Swami Adbhutananda: We do not say that one can do good to others with no motive at all. We say, let the motive be God-oriented. Although everyone cannot see God one should have faith in his existence, and that faith is the key to seeing God. First have faith in God and then love His children. For instance, somebody did a job exceptionally well. The news reached the king, and he summoned the man. The meeting with the king came about because that job was well done. Similarly by lovingly serving the Lord’s children, you will get his grace and his vision too. All are children of God.

The two ladies were deeply impressed. They returned to Rome and wrote a letter appreciating their conversation with Swami Adbhutananda.


Instructies over geestelijk leven

Je dient anderen. Je doet vrijwilligerswerk. Mooi zo. Maar doe hetzelfde als dienst aan God. Dat zal je leven veranderen!

Op een dag kwamen twee westerse vrouwen naar Swami Adbhutananda [bekend als Latu Maharaj] in Balarams woning in Kolkata. Ze waren atheïsten. Ze geloofden echter in het doen van goede werken ten behoeve van de mensheid. Ze hadden gehoord van de humanitaire activiteiten van de Ramakrishna-missie. Er was een tolk om te vertalen.
First lady: “Anderen goed doen is het ideaal van het leven. Wij zijn het op dit punt met u eens. Maar u geeft God een hogere plaats dan aan filantropie, en daar zijn wij het niet mee eens. God kan niet worden waargenomen. En er is geen bewijs van Gods bestaan. We begrijpen niet waarom je wilt dat mensen eerst vertrouwen hebben in deze onbekende entiteit en daarna goed doen aan anderen.
Swami Adhutananda: Degenen die proberen de mensheid te dienen zonder in God te geloven, kunnen het niet lang volhouden. Na een tijdje duikt de vraag op: ‘Wat zal ik hieraan winnen?’ En als deze vraag eenmaal opkomt, begint men zijn interesse te verliezen. Als een man anderen wil dienen, zal hij een persoonlijk offer moeten brengen. U moet beseffen dat het verlangen om te offeren voor anderen niet kan komen tenzij iemand in God gelooft.
Toen ze dit hoorden, lachten beide dames en de tweede merkte op: ‘Dat is geen verklaring.’
Swami Adbhutananda: ‘Wil je me alsjeblieft vertellen waarom je filantropisch werk wilt doen?’
Second lady: ‘We doen filantropisch werk omdat het anderen goed doet.
Swami Adbhutananda: “Maar kun je me vertellen wat ik er uit zal halen? Waarom zou ik voor het welzijn van anderen werken?
First lady: Omdat we in de samenleving leven, hebben we verplichtingen tegenover onze medemensen, en het vervullen van die verplichtingen is onze religie. Ons ideaal is om lijden te verlichten.

Swami Adbhutananda

Swami Adbhutananda: Er is een hoger ideaal dan wat je zojuist hebt gezegd, en dat is de realisatie van God. Hij die dat nastreeft, is een held. Goed doen aan anderen is tenslotte slechts een sociale activiteit; het heeft niets te maken met Godrealisatie. Bovendien kunnen filantropische werken anderen goed doen, maar hoe zit het met jou? Kunt u mij uitleggen welk voordeel het u oplevert om voor anderen te werken?
Op dit punt waren beide dames verbaasd.
Swami Adbhutananda vervolgde: Zie je, er zit een maas in je betoog. Alle argumenten zijn steevast bedrieglijk. Alleen als je het bestaan ​​van God toegeeft, wordt alles zinvol. als we God in ons leven brengen, neemt het onderscheid af en voelen we dat alles van ons is. Op het fysieke vlak is er een verschil tussen mijzelf en anderen, maar op het spirituele vlak zijn we dezelfde Satchidananda. Vanuit dat standpunt kan niemand een ander helpen – de een helpt alleen zichzelf. De sleutel tot onze filantropie is dit: door goed te doen aan anderen, proberen we de schijnbare verschillen tussen onszelf en andere mannen te vergeten. Het welzijn van anderen is mijn welzijn – dat is onze houding. Wie wil er niet zijn of haar eigen bestwil? Als je in God gelooft en vervolgens de samenleving dient, kun je nooit wrok voelen.
First lady: ik begrijp één ding niet in uw betoog: hoe kan de menigte een deel van mij worden?
Swami Adbhutananda: Maar ziet u, dit is geen argument; het is een feit. De menigte maakt deel uit van de ene Satchidananda. Dat is de waarheid. De verschillen zitten alleen in naam en vorm, net zoals hetzelfde zilver wordt omgezet in kopjes, worstjes, ringen enzovoort. Evenzo kunnen jij, ik en anderen uiterlijk verschillend zijn, maar in wezen zijn we allemaal hetzelfde Bewustzijn. Dezelfde Ishvara is veel geworden en speelt in verschillende namen en vormen.
First Lady: heb je hier een bewijs van?
Swami Adbhutananda: Zeker. Maar dit bewijs is niet iets dat aan anderen kan worden aangetoond. Het is een kwestie van eigen besef. Kan liefde aan anderen worden getoond? Alleen de minnaar en de geliefde voelen het. Kunnen buitenstaanders het begrijpen? het geval is vergelijkbaar met Ishvara. Alleen God en degene aan wie Hij zijn genade toont, kunnen het begrijpen. Anderen kunnen dat niet.
First lady: het is een mooi voorbeeld.
Second lady: nog steeds is de vraag onopgelost. Stel dat iemand niet in God gelooft, maar toch veel goeds doet aan anderen. Zal hij of zij daar geen verdienste voor krijgen?
Swami Adbhutananda: Ja, dat zal hij doen. Elke actie levert een overeenkomstig resultaat op. Een man zal sociale verdienste krijgen door zijn filantropische activiteiten, maar als zijn ego bij die activiteiten betrokken is, zal hij geen enkele spirituele verdienste krijgen. Zelfs het resultaat van een goede handeling verandert in een slavernij als het met ego wordt gedaan. Niemand kan aan het rad van karma ontsnappen door zelfgemotiveerde actie. Aan de andere kant vernietigt onzelfzuchtig handelen de banden van het handelen en brengt het bevrijding voor het levende wezen.

Second Lady: Het slaat nergens op. Ik heb nog nooit iemand gezien die anderen kon dienen zonder enig motief.
Swami Adbhutananda: We zeggen niet dat iemand zonder enig motief goed kan doen voor anderen. We zeggen: laat het motief op God gericht zijn. Hoewel niet iedereen God kan zien, moet men vertrouwen hebben in zijn bestaan, en dat geloof is de sleutel om God te zien. Heb eerst geloof in God en houd dan van zijn kinderen. Iemand deed het bijvoorbeeld uitzonderlijk goed. Het nieuws bereikte de koning, en hij iep de man. De ontmoeting met de koning kwam tot stand omdat dat werk goed was gedaan. Evenzo krijg je door liefdevol de kinderen van de Heer te dienen, zijn genade en zijn visie. Allen zijn kinderen van God.
De twee dames waren diep onder de indruk. Ze keerden terug naar Rome en schreven een brief waarin ze hun gesprek met Swami Adbhutananda waardeerden.