Nature and the world

Sander Pielkenrood, CEO Dutch Clean Tech

Contributed by Francis van Schaik

Our country does not have a water shortage; it has a lack of vision, says Sander Pielkenrood, CEO of Dutch Clean Tech.

The Dutch are increasingly being told that they need to be more economical with water. The government is working toward a goal where, by 2035, the average Dutch person will use no more than 100 liters of drinking water per day. At the same time, businesses in some parts of the country are being denied new utility connections due to limitations in available water capacity. The message is clear: water is becoming scarce. But is that really the case?

No. The Netherlands does not have an absolute shortage of water. We have a shortage of clean water—and, more importantly, a lack of vision regarding how we manage it.

Globally, an estimated 80 percent of wastewater is still discharged without treatment. This is not because the technology is lacking, but because investment is lagging. While governments urge citizens to take shorter showers and water their gardens less frequently, a massive volume of potentially usable water is discharged untreated into rivers, seas, and the soil every single day.

Let one thing be clear: wasting water is never wise. Clean water is precious, and we must handle it with care. No one is advocating for unnecessary water consumption. However, using water carefully is a different matter than preparing a society for scarcity when the real solution lies elsewhere.

The Netherlands receives an enormous amount of water every year. Approximately 80 to 100 billion cubic meters of water flow into our country annually via the Rhine, the Meuse, and other rivers. On top of that, we receive another 30 billion cubic meters or so from precipitation. In per capita terms, more than six million liters of water enter the Netherlands every year.

Naturally, not all of this water is immediately suitable as a source for drinking water, but it does demonstrate that the core issue is not the total quantity of water available. Rather, the challenge lies in how we store, purify, reuse, and distribute that water.

Strikingly, it is precisely those countries with fewer natural water resources that are leading the way. Singapore produces a significant portion of its water supply from treated wastewater. Israel reuses more than 85 percent of its treated wastewater. The United Arab Emirates are investing heavily in desalination and reuse. In Mexico, too, an increasing number of projects are being developed that repurpose treated wastewater for industrial processes. These nations understand that water security is not achieved by imposing restrictions, but by investing in technology, infrastructure, and innovation.

The irony is that the Netherlands possesses far more expertise in water-related matters than many of these countries. Our engineers, research institutions, and technology firms rank among the best in the world. Dutch water technology is deployed globally to solve water-related challenges. Yet, at home, we increasingly seem to opt for managing scarcity rather than creating solutions.

This is remarkable, as funding is not the primary obstacle. Over the coming years, Dutch water authorities are set to invest a combined total of more than 15 billion euros in water management. Nevertheless, the focus often remains on maintaining existing systems, while large-scale water reuse and innovative purification technologies are not given sufficient priority. The technology already exists. What is missing is the ambition to apply it on a large scale.

We see this playing out in practice. Entrepreneurs looking to expand or open new production facilities are increasingly encountering limitations. In parts of the Netherlands, requests for new utility connections are being delayed or denied. Investments are being put on hold, and companies are looking toward alternative locations outside the Netherlands. This is not just an economic problem; it is also a sign that our infrastructure is failing to keep pace with our ambitions.

While other countries are building the water infrastructure of the future, we are busy debating how many liters of water an individual citizen should be allowed to use. That is the wrong conversation to be having.

The question should not be how to distribute existing shortages; it should be how to make more clean water available. How can we transform wastewater into a valuable resource? How can we help industry, agriculture, and municipalities reuse water time and again?

The Netherlands rose to prominence through water management. Our history is a story of innovation, entrepreneurship, and technical solutions. Let us not trade that tradition for a policy focused primarily on restrictions.

A nation globally renowned for its expertise in water should not fear water—it should invest in purifying it. Because the true challenge of this century is not a shortage of water; the real challenge is ensuring that enough clean water is available for everyone.

 

Natuur & Milieu

Auter: Sander Pielkenrood, CEO Dutch Clean Tech

Ons land heeft geen watertekort, maar een gebrek aan visie, zegt Sander Pielkenrood, CEO Dutch Clean Tech.

Nederlanders krijgen steeds vaker te horen dat ze zuiniger moeten omgaan met water. De overheid werkt toe naar een situatie waarin Nederlanders in 2035 gemiddeld nog maar 100 liter drinkwater per persoon per dag gebruiken. Tegelijkertijd krijgen bedrijven in sommige delen van het land geen nieuwe aansluiting meer vanwege beperkingen in de beschikbare watercapaciteit. De boodschap is duidelijk: water wordt schaars. Maar is dat werkelijk zo?

Nee. Nederland heeft geen absoluut tekort aan water. We hebben een tekort aan schoon water en vooral een tekort aan visie op hoe we daarmee omgaan.

Wereldwijd wordt naar schatting nog altijd 80 procent van het afvalwater ongezuiverd geloosd. Niet omdat de technologie ontbreekt, maar omdat investeringen achterblijven. Terwijl overheden burgers oproepen korter te douchen en minder vaak de tuin te sproeien, verdwijnt dagelijks een enorme hoeveelheid potentieel bruikbaar water ongezuiverd in rivieren, zeeën en bodem.

Laat één ding duidelijk zijn: verspilling van water is nooit verstandig. Schoon water is kostbaar en we moeten er zorgvuldig mee omgaan. Niemand pleit voor onnodig waterverbruik. Maar zorgvuldig omgaan met water is iets anders dan een samenleving voorbereiden op schaarste terwijl de echte oplossing elders ligt.

Nederland ontvangt jaarlijks een enorme hoeveelheid water. Via de Rijn, Maas en andere rivieren stroomt jaarlijks ongeveer 80 tot 100 miljard kubieke meter water ons land binnen. Daar komt nog eens ongeveer 30 miljard kubieke meter neerslag bij. Omgerekend komt er jaarlijks meer dan zes miljoen liter water per inwoner Nederland binnen.

Natuurlijk is niet al dat water direct geschikt als drinkwaterbron, maar het laat wel zien dat het vraagstuk niet draait om de hoeveelheid water die beschikbaar is. Het gaat om de vraag hoe wij dat water opslaan, zuiveren, hergebruiken en beschikbaar maken.

Opvallend genoeg zijn het juist landen met minder natuurlijke waterbronnen die hierin vooroplopen. Singapore produceert een aanzienlijk deel van zijn watervoorziening uit gezuiverd afvalwater. Israël hergebruikt meer dan 85 procent van zijn gezuiverde afvalwater. De Verenigde Arabische Emiraten investeren grootschalig in ontzilting en hergebruik. Ook in Mexico worden steeds meer projecten ontwikkeld waarbij gezuiverd afvalwater opnieuw wordt ingezet voor industriële processen. Deze landen begrijpen dat waterzekerheid niet ontstaat door beperkingen op te leggen, maar door te investeren in technologie, infrastructuur en innovatie.

Het wrange is dat Nederland over veel meer waterkennis beschikt dan veel van deze landen. Onze ingenieurs, kennisinstellingen en technologiebedrijven behoren tot de wereldtop. Nederlandse watertechnologie wordt wereldwijd ingezet om waterproblemen op te lossen. Toch lijken we in eigen land steeds vaker te kiezen voor het managen van schaarste in plaats van het creëren van oplossingen.

Dat is opvallend, want geld is niet het grootste probleem. De Nederlandse waterschappen investeren de komende jaren gezamenlijk meer dan 15 miljard euro in waterbeheer. Toch blijft de focus vaak liggen op het beheren van bestaande systemen, terwijl grootschalig waterhergebruik en innovatieve zuiveringstechnologie onvoldoende prioriteit krijgen. De technologie bestaat al. Wat ontbreekt, is de ambitie om deze op grote schaal toe te passen.

Dat zien we terug in de praktijk. Ondernemers die willen uitbreiden of nieuwe productielocaties willen openen, lopen steeds vaker tegen beperkingen aan. In delen van Nederland worden nieuwe aansluitingen uitgesteld of geweigerd. Investeringen blijven liggen en bedrijven kijken naar alternatieve locaties buiten Nederland. Dat is niet alleen een economisch probleem, maar ook een signaal dat onze infrastructuur niet meegroeit met onze ambities.

Terwijl andere landen bouwen aan de waterinfrastructuur van de toekomst, discussiëren wij over hoeveel liter water een burger mag gebruiken. Dat is de verkeerde discussie.

De vraag zou niet moeten zijn hoe we bestaande tekorten verdelen. De vraag moet zijn hoe we meer schoon water beschikbaar maken. Hoe we afvalwater kunnen omzetten in een waardevolle grondstof. Hoe we industrie, landbouw en gemeenten kunnen helpen om water steeds opnieuw te gebruiken.

Nederland is groot geworden door waterbeheer. Onze geschiedenis is een verhaal van innovatie, ondernemerschap en technische oplossingen. Laten we die traditie niet verruilen voor een beleid dat vooral gericht is op beperkingen.

Een land dat wereldwijd bekendstaat om zijn waterkennis zou niet bang moeten zijn voor water. Het zou moeten investeren in het schoonmaken ervan. Want de echte uitdaging van deze eeuw is niet watertekort. De echte uitdaging is het beschikbaar maken van voldoende schoon water voor iedereen.

Contributie: Francis van Schaik