Turiyananda and Sri Ramakrishna
Can anyone give up the life of a head of household, even if it is no longer attractive when he has a wife and children? What will his fate be then? What will their fate be then? It is selfishness, pure and simple. Being in the world and supporting a family, fulfilling your duties—this is certainly religion too. Nothing is gained by giving everything up at once. One cannot climb to the roof all at once. One must ascend step by step. Sri Ramakrishna always said: “A fruit that is plucked before maturity rots and becomes spoiled. A sore bleeds if you remove the scab too soon, but it falls off by itself when the sore has healed.” What fine illustrations these are! Everything depends only on the spirit. If someone happened to be married but later regretted it and informed Sri Ramakrishna of his intention to embrace the monastery, the Master would say: “Wait. Do not give up on the world. If you are sincere, everything will fall into place. You only need to faithfully follow the course established in the Scriptures.”
Sri Ramakrishna always told us about a man named Mukherji, who had left his home and come to Dakshineswar. He spent his days in the Kali Temple, living off the food that was regularly distributed there. One day the Master said to him: “You are a married man. Do you have children?” When he had answered in the affirmative, he then inquired who was taking care of them. As soon as he heard from Mukherji’s lips that his wife was wasting away at her father’s place, he shouted: “You villain. You were the man who married and had children, and now they must be fed and clothed by your father-in-law! And here you live off food intended for the poor!” Upon hearing these words, Mukherji went home and began diligently taking care of the household.
Sri Ramakrishna also told us the parable of a woman in love. She performed all her household duties, but her thoughts were with her lover.
When her entire mind is thus focused on her lover, she breaks family ties and follows the man of her heart. Is it not a beautiful parable? Work with one hand and serve the Lord with the other. When the time comes, one will be able to serve Him with both hands. And the time comes if one is sincere.
Once, a gentleman came to Sri Ramakrishna from Jabbalpur. He was a scholar, a Master of Art, and was very frank, but he had an agnostic outlook, so he had many discussions with the Master. He confessed that he had great mental unrest, but he did not want to pray to God because, as he said, there was no proof of it in his existence! Sri Ramakrishna said to him, “Well, I assume you have no objection to praying like this: ‘If You truly exist, then listen to my prayer.’ If you pray like this, it will do you good.”
The young man thought about it and then said that he had no objection to such prayers. Sri Ramakrishna asked him to follow this advice and come to him again. Some time later, the gentleman returned, and he was a changed man. As he touched the Master’s feet, he wept and said, “You have saved me!”
Collected from Sri Ramakrishna As we Saw Him
Translation and contribution: Mary Saaleman
Nederlandse v
Swami Turiyananda en Sri Ramakrishna
Kan iemand het leven van een gezinshoofd opgeven, ook als het niet langer aantrekkelijk is wanneer hij een vrouw en kinderen heeft? Wat zal dan zijn lot zijn? Wat zal dan hun lot zijn? Het is zelfzuchtigheid, puur en eenvoudig. In de wereld zijn en een gezin onderhouden, je plichten vervullen—–dit is zeker ook religie. Er wordt niets gewonnen door alles ineens op te geven. Men kan niet in een keer naar het dak klimmen. Men moet stap voor stap opstijgen. Sri Ramakrishna zei altijd:” Een vrucht die wordt geplukt voor de volwassenheid, rot en raakt bedorven. Een zweer bloed als je de korst te vroeg weghaalt, maar het valt af uit zichzelf als de zweer is genezen. ” Wat een fijne illustraties zijn dit! Alles hangt alleen af van de geest. Als iemand toevallig getrouwd was maar er later spijt van kreeg en Sri Ramakrishna op de hoogte bracht van zijn voornemen om het klooster te omarmen zou de Meester zeggen: ” Wacht. Geef de wereld niet op. Als je oprecht bent, zal alles op zijn plaats vallen. Je hoeft alleen maar trouw de koers te volgen die in de Geschriften is vastgelegd.
Sri Ramakrishna vertelde ons altijd over een man genaamd Mukherji, die zijn huis had verlaten en naar Dakshineswar was gekomen. Hij bracht zijn dagen door in de Kali tempel, en leefde van het voedsel dat daar regelmatig werf uitgegeven. Op een dag zei de Meester tegen hem:” Je bent een getrouwde man. Heb je kinderen? Toen hij bevestigend had geantwoord.informeerde hij vervolgens wie er voor hen zorgde. Zodra hij van Mukherji’s lippen hoorde dat zijn vrouw wegkwijnde bij haar vader’s plaats, schreeuwde hij:” Jij schurk. Jij was de man die trouwde en kinderen kreeg, en nu moeten ze gevoed en gekleed worden door je schoonvader! En hier leef je van voedsel dat bestemd is voor de armen!” Bij het horen van deze woorden ging Mukherji naar huis en begon met ijver voor het huishouden te zorgen.
Sri Ramakrishna vertelde ons ook de gelijkenis van een verliefde vrouw. Ze deed al haar huishoudelijke taken, maar haar gedachten zijn bij haar minnaar.
Wanneer zo haar hele geest op haar minnaar is gericht, verbreekt ze de familiebanden, en volgt ze de man van haar hart. Is het geen mooie parabel? Werk met een hand en dien de Heer met de andere. Als de tijd daar is, zal men Hem met beide handen kunnen dienen. En de tijd komt als men oprecht is.
Op een keer kwam er een heer naar Sri Ramakrishna vanuit Jabbalpur. Hij was een geleerde, een M.A., en was heel openhartig, maar hij had een agnostische instelling, dus hij had veel discussies met de Meester. Hij bekende dat hij grote mentale onrust had, maar hij wilde niet tot God bidden, omdat er, zoals hij zei, geen bewijs van was in zijn bestaan! Sri Ramakrishna zei tot hem, ” Nou, ik neem aan dat je er geen bezwaar tegen hebt om zo te bidden:” Als U echt bestaat, luister dan naar mijn gebed.” Als je zo bidt, zal je dat goed doen.”
De jongeman dacht erover na en zei toen dat hij er geen bezwaar tegen dat soort gebeden had. Sri Ramakrishna vroeg hem dit advies op te volgen en weer naar hem toe te komen. Enige tijd later keerde de heer terug, en hij was een veranderde man. Terwijl hij de voeten van de Meester aanraakte, huilde hij en hij zei,” Je hebt me gered!”
vanuit Sri Ramakrishna zoals wij Hem zagen
Mevrouw Mary Saaleman is een toegewijde volgelinge van Moeder. Ze bestudeert al tientallen jaren de Vedanta en heeft vele werken over Ramakrishna en Vivekananda bestudeerd.