Amazing Teachings…
Swami Turiyananda narrates this incident: “After M.’s eldest son died, his wife came to Sri Ramakrishna weeping bitterly. I was there. Seeing her crying so much, Sri Ramakrishna said sternly to her: ‘At other times you talk about knowledge, devotion, and so on. Where are these things now? Have they disappeared?’ His words resonated deeply with me. It is often very effective when someone speaks sternly to a person who is sad or grieving. The influence of tamas disappears immediately.
If someone were to lose something or place it somewhere else, Sri Ramakrishna would be irritated. On one occasion, Hazra lost a towel in the Ganges. Sri Ramakrishna was very displeased about this fact and said to him: “I am often outside the normal level of consciousness, but I have never lost anything.” “And you are so forgetful!” The Master kept everything in his room perfectly in order. Every object had its proper place, so that he could find what he was looking for even in the dark. An orderly mind is just as necessary as external order.
Man is completely absorbed in sensual gratification. Eating, sleeping, and sexual pleasures—in these he spends his entire life.
Sri Ramakrishna used to say: “Many rice merchants place puffed rice at the main entrance to prevent rats from entering the storerooms. As soon as the rats come, they eat the puffed rice instead of the sacks of rice. The rats do not even smell the scent of the rice in the storerooms. In the same way, the Divine Mother has misled man with many seductive things—lust and gold. Man cannot go further and reach the rice sacks—that is to say, God.”
This world is like a maze. Once you enter, one finds it difficult to get out again. With human birth comes an opening to escape. But what use is it? Man forgets everything and occupies himself with things related to the senses. Sri Ramakrishna did not hold people who were immersed in the physical in high regard. He said that they had lost all substance.
The Master used to say: The enormous plum is all skin and pit. It has no flesh and causes colic when eaten. But it does have an attractive taste. The same applies to the world. Where is happiness in the world? It is full of suffering, a dwelling place of misery. Sri Krishna said to Arjuna: “Those who seek refuge in Me alone cross this maya.”
Instead of merely smearing the body with mud to endure the effort of washing it off, isn’t it better to stay away from mud? But how many can do that? So Sri Ramakrishna often said that it is better to enjoy the world a little. But then it must be accompanied by appropriate discrimination. Through this cycle of birth and death, one gradually moves towards God. Divine love must be awakened, intensified, and crystallized in the heart. Only then does the vision of God open up. Take, for example, the life of Gopaler-Ma (a female disciple of Sri Ramakrishna, who had a constant vision of Gopala, the Lord Krishna, as a child). She would see Gopala accompanying her and gathering fuel for her. And Sri Ramakrishna had visions of Ramlala (the child Rama) walking and playing with him. Oh, how wonderful was the Master’s play with the copper brass image of Ramlala! When he told us about these strange events, we understood little of them. Once, Ramlala went frolicking in the Ganga to bathe and ended up in deep water. Sri Ramakrishna asked him to get out, and when he refused, the Master gave him a slap on his cheek.
Collected from Sri Ramakrishna As we Saw Him
contribution: Mary Saaleman
Nederlandse
Hoe Trainde Sri Ramakrishna zijn discipelen?
Nadat M.’ s oudste zoon stierf, kwam zijn vrouw bitter huilend naar Sri Ramakrishna. Ik was erbij. Haar zoveel te zien huilen, zei Sri Ramakrishna streng tegen haar:” Andere keren praat je over kennis, toewijding, enzovoort. Waar zijn deze dingen nu? Zijn ze verdwenen? Zijn woorden spraken me enorm aan. Vaak is het zeer effectief als iemand streng spreekt tegen een persoon die verdrietig is of rouwt. De invloed van tamas verdwijnt direct.
Als iemand iets zou verliezen of ergens anders zou plaatsen, zou Sri Ramakrishna erg geirriteerd zijn. Op een keer verloor Hazra een handdoek in de Ganges. Over dit gegeven was Sri Ramakrishna erg ontevreden en zei tegen hem:” Ik ben vaak buiten het normale bewustzijnsniveau, maar ik heb nog nooit iets verloren. En jij bent zo vergeetachtig!” De Meester hield alles in zijn kamer perfect in orde.
Ieder object had zijn juiste plaats, zodat hij zelfs in het donker kon vinden wat hij zocht. Een ordelijke geest is net zo noodzakelijk als externe orde.
De mens gaat geheel op in zinsbevrediging. Eten, slapen, en seksuele genoegens—-in deze brengt hij zijn hele leven door.
Sri Ramakrishna placht te zeggen: ” Veel rijsthandelaren plaatsen gepofte rijst bij de hoofdingang om te voorkomen dat ratten de voorraadkamers binnendringen. Zodra de ratten komen, eten ze de gepofte rijst in plaats van de zakken rijst binnen. De ratten ruiken niet eens de lucht van de rijst in de voorraadkamers. Op dezelfde manier, heeft de Goddelijke Moeder de mens misleid met vele verleidelijke dingen—-lust en goud. De mens kan niet verder gaan en bij de rijstzakken komen——dat wil zeggen God.
Deze wereld is als een doolhof. Als je eenmaal binnengaat, vindt men het moeilijk er weer uit te komen. Met de menselijke geboorte komt er een opening om te ontsnappen. Maar wat heeft het voor nut? De mens vergeet alles, en houdt zich bezig met dingen die met de zintuigen te maken hebben.” Sri Ramakrishna achtte mensen niet hoog die ondergedompeld waren in het fysieke. Hij zei dat ze alle substantie verloren hadden.
De Meester placht te zeggen: ” De enorme pruim is een en al schil en pit. Het heeft geen vruchtvlees en veroorzaakt koliek als het wordt gegeten. Maar het heeft wel een aantrekkelijke smaak. Dat geldt ook voor de wereld. Waar is geluk in de wereld? Het is vol lijden, een verblijfplaats van ellende. Sri Krishna zei tegen Arjuna:” Zij die hun toevlucht tot Mij alleen zoeken, steken dit maya over.”
In plaats van het lichaam alleen met modder in te smeren om de moeite van het afwassen te ondergaan, is het niet beter om uit de buurt van modder te blijven? Maar hoeveel kunnen dat? Dus Sri Ramakrishna zei vaak dat het beter is een beetje werelds te genieten. Maar dan moet het wel gepaard gaan met gepaste discriminatie. Door deze cyclus van geboorte en dood beweegt men zich geleidelijk aan naar God.
Goddelijke liefde moet in het hart worden gewekt en geintensiveerd en uitgekristalliseerd. Alleen dan opent zich de visie van God. Neem bijvoorbeeld het leven van Gopaler-Ma (een vrouwelijke discipel van Sri Ramakrishna, die een voortdurend visioen had van Gopala, de Heer Krishna als kind). Ze zou Gopala haar zien vergezellen en brandstof voor haar verzamelen.En Sri Ramakrishna had visioenen van Ramlala (het kind Rama) die met hem liep en speelde. Oh, Hoe geweldig was het spel van de Meester met het koperen messing afbeeld van Ramlala! Toen hij ons vertelde over deze vreemde gebeurtenissen, begrepen we er weinig van. Een keer ging Ramlala in de Ganga stoeien om te baden en hij kwam in diep water terecht. Sri Ramakrishna vroeg hem eruit te komen, en toen hij weigerde, gaf de Meester hem en klap op zijn wang.
vanuit Sri Ramakrishna zoals wij Hem zagen
Mevrouw Mary Saaleman is een toegewijde volgelinge van Moeder. Ze bestudeert al tientallen jaren de Vedanta en heeft vele werken over Ramakrishna en Vivekananda bestudeerd.